Eerste opmerkingen

Op dit moment is alles voor mij nog anders. Alsof ik alles opnieuw moet leren. Ik voel me net een kind. Als ik de dingen niet heel langzaam doe, kan ik er opeens niets meer van. Koffie bestellen gaat nog wel, bed opmaken ook, maar opstaan van een cafetafeltje gaat tot nu toe bijna altijd mis (stoot bijna de tafel om, blijf haken aan mijn tas, zit vast achter een andere stoel etc.) Wel merk ik dat het langzamerhand een beetje begint te wennen. Ik heb de afgelopen dagen eindeloos veel gewandeld, en veel nieuwe mensen ontmoet. En ik begin ook langzaam Amerika te begrijpen. Eigenlijk is het niet een land van overmatige consumptie, maar een land van zelfbeheersing. Omdat er zoveel is, en omdat er zoveel moeite wordt gedaan je ervan te overtuigen dat het goed voor je is, moet je jezelf continu in bedwang houden. Hoe beter je daartoe in staat bent, hoe beter het met je gaat. Of iets dergelijks. Maar het hangt natuurlijk ook af van waar je je bevindt. San Francisco is al een stuk minder overdreven dan Miami, en Berkeley is nog bescheidener dan S-F. Hier heb je allemaal kleine winkeltjes & koffietentjes, ipv al die grote ketens en het ziet er gewoon heel vriendelijk uit. De campus is net een romeins dorpje, met allemaal tempelachtige gebouwen en parkjes, bomen en grasvelden. Maandag ben ik ingechecked bij het International House. Ik zit nu in de kamer die het komende jaar mijn thuisje gaat zijn. Het is een simpele kamer met aan de lange zijde twee bedden achterelkaar, daar tegenover twee bureaus en een boekenkastje in het midden. Aan de ene korte zijde een raam dat uitkijkt over Berkeley en de baai en aan de andere kant een commode en een inbouwkast.
Ik heb dus nu bijna mijn eerste week Berkeley er op zitten. Niet elke straathoek is nog even spannend voor me. Orienteren gaat steeds beter. Op mooie, heldere dagen kan ik, wanneer ik mijn hoofd uit het raam steek de Golden Gate Bridge zien. ‘s Nachts zie ik de lichten van San Francisco schitteren. Mijn kamertje voelt steeds vertrouwder. Ik ben nu nog op zoek naar een mooie poster om boven mijn bed te hangen, want het heeft nu nog wel erg veel weg van een kloostercel, een beetje kaal. De meeste bewoners zullen pas komende week gaan inchecken alles is nu nog heel rustig. Douches en wc’s zijn allemaal gemeenschappelijk (wel gescheiden tussen mannen en vrouwen). Dat betekent dat ik elke keer wanneer ik naar de wc moet, of wanneer ik ‘s ochtends ga douchen zo’n dertig meter door de gang moet lopen. Ik ben blij dat ik er nu al ben, nu het nog rustig is, want dan kan ik tenminste een beetje oefenen in die wandeling. Zodra het semester begint zal de gang namelijk ongetwijfeld barsten van het leven en wordt je tussen bed en douche blootgesteld aan tientallen blikken. Na vijf jaar heerlijk een heel apartement voor mezelf gehad te hebben is dat wel effe wennen. Dus probeer ik de ene keer de handdoek om mijn middel te doen (nadeel: de handdoek is net te kort en daardoor zie je teveel van mijn bovenbeen... In mijn geval niet heel erg sexy) De andere keer een trainingsbroek (voordeel: staat me erg goed. Nadeel: allemaal extra handelingen eerst aantrekken, daarna weer uittrekken, dan weer aantrekken om terug te lopen etc.). Ook wel eens alleen mijn boxer aan gehad. Nadeel: ‘s ochtends wil een bepaald deel van mijn lichaam nog wel eens eerder wakker zijn dan ik en die is dan nauwelijks te verbergen... Ook overweeg ik nog andere opties: een langere handdoek, een ochtendjas. De tijd dringt echter, na dit weekend begint het immers allemaal.
Deze ‘wandeling over de gang’ is nog maar één van de vele ‘wandelingen’ die je in zo’n groot huis moet maken. Je hebt bij elke maaltijd namelijk ook nog de ‘wandeling door de eetzaal’. Je komt binnen bij de kassier en dan moet je eerst de gehele eetzaal doorwandelen, waar allemaal mensen al aan het eten zijn aan lange tafels, Hierbij is het cruciaal dat je tijdens deze wandelijk tegelijkertijd alvast wat voorwerk doet: kijken of je bekenden ziet, beschikbare plaatsen etc. Aan de andere kant moet je zo ontspannen mogelijk en in een rechte lijn (voor mij is dat nog wel eens lastig) die ruimte zien te doorkruisen. En dan ben je eindelijk in de keuken waar je kan opscheppen. De keuken is een soort buut-vrij plek. Geen sociale druk daar... Maar dan ben je klaar, je schenkt nog wat drinken in en dan heb je alleen nog maar de brood en koffiebenodigdheden trolley als steun voordat je met tray en al een keuze moet maken naar welke tafel je toe loopt. Hierbij loop je een aantal risico’s: je loopt te snel en passeert de tafel waar je eigenlijk aan wil zitten en bent daardoor ‘gedwongen’ aan een tafel te gaan zitten waar niemand of slechts een eenling aan zit, of je gaat ‘te laat’ aan een tafel zitten, waardoor je tafelgenoten die allemaal al klaar zijn met eten, op het moment dat je de eerste hap neemt, allemaal vertrekken en je alsnog als eenling aan een tafel komt te zitten. Ook is er het probleem van het ‘uitkijken’, waarbij je dus voorzichtig de keuken uitkomt en ondertussen de ruimte scant op mogelijke bekenden. Omdat je ze niet ziet ga je tenslotte aan een eenlingen tafel zitten en pas als je zit, zie je dat de bekenden waar je naar zocht toch aan een tafel zitten, niet ver van je vandaan. Nu rust op jou de zware beslissing om op te staan en alsnog bij hen aan tafel te gaan zitten (voordeel: gezellig, nadeel: ben ik dan niet sociaal zwak & afhankelijk wezentje?) of om stug te blijven zitten (voordeel: je bent sterk & onafhankelijk, nadeel: niet erg sociaal, ben ik niet gewoon te angstig?)

Op dit moment is misschien nog maar 10% van de bewoners aanwezig, dus alles is nog redelijk overzichtelijk en bovendien heb ik het voordeel dat ik een heel aantal mensen al leer kennen, voordat de grote hoop komt. En al die routines, waarvan de wandelingen nog maar een klein onderdeel zijn, kan ik nu in relatieve rust leren kennen. Want naast wandelingen heb je ook: 1. het gedrag in de doucheruimtes 2. sociaal gedrag in de gang en in de lift 3. de omgangsvormen in de laundryroom 4. begroetingen en afscheidsrituelen 5. nog veel meer waar ik later nog wel op terug zal komen...